Wandelroute Parijs met kinderen: ontdek de Marais
Parijs heeft genoeg routes waar je als toerist in een kudde meeloopt. Dit is er geen van. De Marais is de wijk die je niet verwacht — en daarom precies de wijk die bijblijft. Smalle straatjes, prachtige pleinen, genoeg te ontdekken op loopafstand. En voor kinderen: ruimte, afwisseling en genoeg stops waar iets te beleven valt. Geen museummarathon. Gewoon een goede dag.
De Marais ligt in het 3e en 4e arrondissement, net ten oosten van het centrum. Een van de best bewaarde middeleeuwse wijken van Parijs — maar dat hoef je je kinderen niet uit te leggen. Wat ze wel zien: brede keitjesstraatjes, kleurrijke gevels, en pleinen waar je gewoon even kunt zitten zonder dat er een bus met toeristen langskomt.
De wijk is compact. Dat is het geheim. Je loopt hier van plein naar straatje naar park zonder dat je kilometers aflegt. Met een buggy gaat het op de meeste plekken prima, al zijn er smalle steegjes waar je er beter de draagzak voor pakt. Reken op een halve dag voor een rustige route — maar de kans is groot dat je langer blijft dan gepland.
Begin bij het Centre Pompidou. Niet per se om naar binnen te gaan, maar voor het plein ervoor. Straatartiesten, de beroemde fontijnen met bewegende sculpturen van Niki de Saint Phalle, en genoeg ruimte om even bij te landen. Kinderen staan er altijd met open mond. En eerlijk gezegd jij ook — ook al ben je er al tien keer geweest. Er is iets aan dat plein dat elke keer weer werkt.
De route
Van het Pompidou loop je de Marais in via de Rue Rambuteau. Dit is al meteen het goede gevoel — bakkerijen, kleine winkeltjes, mensen die gewoon hun boodschappen doen. Geen souvenirwinkels. Na een paar minuten lopen kom je uit op de Rue des Francs-Bourgeois. Blijf doorlopen. Je doel is Place des Vosges.
Voor mij persoonlijk het mooiste plein van Parijs. Symmetrische rode gevels, arcades aan alle kanten, een fontein in het midden en gras waar je op mag lopen. Ik kom hier elke keer weer en het raakt me elke keer weer. Kinderen rennen er meteen op af — er is een kleine speeltuin in de hoek, bescheiden maar genoeg. En voor jou: een bankje in de zon, een koffie van een van de cafés onder de arcades, en even helemaal niets.
Laat de kinderen hun gang gaan op het gras. Dit is een van die momenten waarop Parijs precies is wat je hoopte dat het zou zijn.
Van Place des Vosges loop je terug richting het Marché des Enfants Rouges — de oudste overdekte markt van Parijs, uit 1628. Klein, een beetje rommelig, en daardoor precies goed. Japanse gerechten naast Marokkaanse couscous naast een klassieke Franse charcuterie. Een paar tafeltjes binnen, maar buiten op een muurtje eten werkt ook prima.
Voor kinderen is het een feest van geuren en kleuren. Voor jou is het lunch. Ga vroeg — rond twaalf uur is het druk en zijn de mooiste plekjes bezet.
Na de lunch: het Square du Temple, een paar minuten lopen van de markt. Een van die parken die Parijzenaars liever voor zichzelf houden. Groot genoeg om te spelen, rustig genoeg om bij te komen. Kinderen die nog energie hebben: speeltuin. Kinderen die dat niet hebben: buggy, dutje, jij op een bankje met een boek dat je al drie weken niet hebt opengeslagen.
De pareltjes die je niet mag missen
De Rue des Rosiers is de hartader van de Joodse wijk. Falafelkraampjes, bakkerijen met uitgestalde broden, mensen die er gewoon wonen. Bij Chez Hanna of L’As du Fallafel haal je de beste falafel van Parijs — staand opgegeten in een zijstraatje, want zo hoort het. Kinderen vinden het heerlijk. En het is goedkoop, wat ook fijn is.
Het Musée Carnavalet — het museum over de geschiedenis van Parijs — is gratis en heeft prachtige binnenplaatsen. Je hoeft er niet uren te blijven. Maar even naar binnen lopen, de binnenplaats op, de sfeer opsnuiven — dat is al genoeg.
En dan: de Seine. Loop aan het einde van de dag naar de kade. Kinderen die stenen gooien, boten die voorbijkomen, het licht dat aan het einde van de middag over het water valt. Gewoon Parijs op zijn mooist.
De Marais is niet de meest voor de hand liggende keuze als je Parijs met kinderen bezoekt. Geen grote attracties, geen bekende musea, geen Eiffeltoren. Maar het is wel de wijk waar je aan het einde van de dag denkt: dit was het.
Place des Vosges in de zon. Falafel in een zijstraatje. Kinderen die stenen gooien bij de Seine. De gepofte kastanjes onderweg naar huis.
Parijs hoeft niet groots te zijn om bij te blijven.
Een paar praktische dingen die het verschil maken.
Neem de metro tot Station Rambuteau of Hôtel de Ville — beide liggen pal bij het Pompidou. Met een buggy is Hôtel de Ville iets makkelijker vanwege de lift. De keitjes in de wijk kunnen vermoeiend zijn voor een buggy met kleine wieltjes — een stevige buggy of draagzak voor de smalle straatjes werkt het beste.
Eten onderweg is geen probleem. Naast de markt en de falafel zijn er genoeg bakkerijen voor een tussenstop. Neem wel altijd water mee.
En in de herfst: maak een kleine omweg langs de Grandes Magasins op de Grands Boulevards. Voor de deur verkopen straatverkopers gepofte kastanjes — warm, in een zakje, voor een paar euro. Mijn kids kijken er al de hele dag naar uit. Ik ook. Voor de kastanjes, maar ook om een rondje te maken door Lafayette Gourmet, een culinair paradijs. Duur, maar je kijkt je ogen uit. En dan op naar huis, met iets lekkers in je tas.
Dit artikel bevat affiliate-links. Dit betekent dat ik een kleine vergoeding ontvang als jij via deze link iets koopt, zonder extra kosten voor jou.