Metro Parijs met kinderen: zo doe je dat
De metro van Parijs is eigenlijk al een beetje Parijs op zich. Die typische geur als je de trap afdaalt. De oude houten stoelen op lijn 1. Het geratel en gepiep als de trein de bocht neemt. En dan ineens boven de grond uitkomen op lijn 6, met de Eiffeltoren die voorbijglijdt terwijl de kinderen met hun neus tegen het raam staan. We vinden het elke keer weer leuk.
Met kids is de metro bovendien gewoon de slimste keuze. Parijs is groter dan het lijkt op de kaart, en lopen met kinderen is een ander soort lopen — langzamer, met meer tussenstops bij etalages en duiven. De metro brengt je in twintig minuten van de Eiffeltoren naar Montmartre. Te voet ben je een uur verder. Met mopperende kids waarschijnlijk anderhalf. En dan is er nog het beste nieuws: kinderen jonger dan 4 jaar reizen gratis — altijd, op alle lijnen, geen ticket nodig. Kinderen van 4 tot en met 9 jaar betalen de helft. De metro is dus niet alleen de snelste manier om door Parijs te bewegen, maar ook een van de goedkoopste. Voor een gezin telt dat.
Het metronet telt 16 lijnen en zo’n 300 stations, maar laat je daardoor niet afschrikken. In de praktijk gebruik je er maar een handjevol. Lijn 1 dwars door het centrum, langs de Louvre en de Champs-Élysées. Lijn 6 deels bovengronds, met dat moment waarop de Eiffeltoren voorbijkomt en iedereen in de coupé even opkijkt van z’n telefoon. Lijn 4 van Gare du Nord naar Saint-Germain. En dan de RER A — die brengt je in 35 minuten rechtstreeks naar Disneyland Parijs, station Marne-la-Vallée/Chessy, direct voor de poorten. De rest zoek je op als je het nodig hebt. Google Maps doet het uitstekend in Parijs. Wij doen dat zelf ook nog steeds.
Wat kost de metro met kinderen?
Kinderen jonger dan 4 reizen gratis. Kinderen van 4 tot en met 9 betalen de helft — het tarif réduit. Dat vraag je aan bij het loket, want de poortjes herkennen het niet automatisch. Niet vergeten dus, want het scheelt flink als je meerdere kids meeneemt.
Voor jezelf heb je een paar opties. Losse tickets zijn prima als je weinig reist. Ga je meerdere dagen veel met de metro, dan is een Navigo dagpas of weekpas al snel goedkoper. Je laadt hem op bij een automaat in het station — dat klinkt ingewikkelder dan het is. Twee minuten werk, en je bent klaar. Een ding om rekening mee te houden: de poortjes zijn smal. Met een koffer of buggy is het even puzzelen. Zorg dat iedereen z’n ticket klaar heeft voor je er naartoe loopt — niets zo frustrerend als zoeken in een volle tas terwijl de rij achter je aangroeit. Is ons ook wel eens overkomen. En dan is er nog iets wat mensen weleens vergeten: de metro rijdt overdag elke twee à drie minuten. Wachten valt dus reuze mee, ook als je een aansluiting mist. Met kids is dat fijn om te weten — je hoeft niet te hollen voor een trein.
Eén tip die we altijd meegeven: vermijd de spits als je er wat rustiger aan wilt doen. Vroeg de stad in werkt trouwens sowieso goed met kinderen — de terrassen zijn dan aangenamer, de musea rustiger, en de metro een stuk minder vol.
De metro is druk, dat is gewoon zo. Zeker op toeristische lijnen, zeker in het hoogseizoen. Houd je kids bij je, pas op je spullen, en als je twijfelt tussen een volle metro en een Uber: soms is gemak het geld waard. Maar de meeste dagen is de metro gewoon prima. Beter dan prima, zelfs — want je voelt het echte Parijs als je daar zo tussen de Parijzenaren staat, op weg naar ergens. Dat gevoel krijg je niet in een taxi.
En dan is er nog Arts et Métiers. Neem lijn 3 of 11 en stap daar een keer uit. Niet omdat je er iets bijzonders te doen hebt — maar voor het station zelf. Het ziet eruit als de binnenkant van een duikboot. Koperen wanden, ronde ramen, tandwielen. Ontworpen door striptekenaar Enki Bilal voor de 200e verjaardag van de Franse Revolutie. Kinderen staan er met open mond. Dit blijft gewoon leuk
Met een buggy de metro in: waar moet je op letten?
Eerlijk zijn we: niet elk station heeft een lift. Parijs is oud, de metro is nog ouder, en dat merk je. Smalle trappen, draaideuren, perrons waar je even moet puzzelen met een brede buggy. Neem een lichte opvouwbare mee als je kunt — dat maakt het leven een stuk aangenamer. De RATP-website heeft een kaart van alle stations met lift, handig om even te checken voor je vertrekt.
Met kids die zelf lopen is het allemaal makkelijker. En leuker. Want zij mogen op het knopje drukken bij de deuren. Dat is, zo leer je snel, een van de hoogtepunten van de dag. Niet de Eiffeltoren. Niet de Louvre. Het knopje. We zeggen het maar alvast, zodat je niet verbaasd bent als je kind de hele dag nergens anders over praat.
Een andere tip: als je met een buggy reist, zoek dan even uit via welke ingang je het station in gaat. Sommige ingangen hebben een lift, andere alleen trappen. Het is twee minuten extra plannen voor je de deur uitgaat, maar het scheelt een hoop gehannes op het moment zelf. En in Parijs wil je je energie bewaren voor de leuke dingen — niet verspillen aan een buggy die niet door een draaideurtje past.
Met oudere kids die zelf kunnen lopen heb je dat probleem niet, maar dan komt er een ander bij: bijhouden. Stations zijn druk, perrons smal, en kinderen hebben de neiging om net iets te snel de trein in te stappen terwijl jij nog op het perron staat. Of andersom. Spreek van tevoren af wat er gebeurt als iemand de trein mist: blijf staan waar je bent, wacht op het volgende station. Dat klinkt logisch, maar in de hectiek van een volle metro is het fijn als iedereen het weet.
Gewoon de metro in
De eerste keer is het even wennen. Die drukte, uitzoeken welke lijn je neemt, die poortjes. Maar na één rit weten de kinderen al hoe het werkt. Na twee ritten willen ze zelf de kaart lezen. Na drie ritten leggen ze het aan jou uit — inclusief welke lijn het snelst is en waar je moet overstappen.
Zo gaat dat met Parijs. De metro went. En dan is hij ineens niet meer het vervoersmiddel, maar onderdeel van het avontuur. Een stad leer je kennen door er doorheen te bewegen zoals de mensen die er wonen. En in Parijs doe je dat ondergronds, met een metrokaartje in je hand en kinderen die op het knopje willen drukken.
Dit artikel bevat affiliate-links. Dit betekent dat ik een kleine vergoeding ontvang als jij via deze link iets koopt of boekt. Dit kost jou niets extra’s en helpt mij om deze website draaiende te houden. Ik raad alleen aan wat ik zelf de moeite waard vind.